Noodkreet: “onze autistische kinderen hebben recht op buitengewoon onderwijs”

Geschatte tijd om tekst te lezen:3 minu(u)t(en)
“Wij hebben drie kindjes met autisme. Voor ons is het M-decreet een monster.” Deze wanhoopskreet kwam binnen bij Hautekiet.

“Het CLB wil onze zoon niet naar het buitengewoon onderwijs laten gaan, ondanks een diagnose van ASS”
“Onze dochter kon niet functioneren in de crèche en in het lager onderwijs. Na enkele jaren testen in een revalidatiecentrum kreeg ze uiteindelijk de diagnose ASS (autisme spectrum stoornis). Voortaan zou ze ‘s morgens naar school gaan en ’s middags naar het centrum.

In de praktijk betekende dit elke dag 100 à 150 km in de auto en dus een hoop stress erbij. Maar ze heeft er wel veel vooruitgang geboekt. Na blijvende problemen met angsten en drempelvrees op school, mocht ze uiteindelijk toch naar een buitengewone school te gaan…

Ondertussen werd onze oudste zoon geboren. Omdat we op vroege leeftijd een vermoeden hadden, lieten we hem ook testen en ook hij kreeg de diagnose ASS. Het CLB (Centrum voor Leerlingenbegeleiding) besliste dat hij toch moest proberen in een gewone school. Dat lukte de eerste twee jaar vrij goed. Maar plots ging zijn gedrag razendsnel achteruit en was hij constant moe en prikkelbaar, soms agressief.

Wij signaleerden dit en er werd van alles geprobeerd. Maar hij kan niet overweg met de chaos die soms heerst in een gewone school. Het probleem sleepte nog anderhalf jaar aan. Gelukkig ging het daarna wat beter omdat hij een lerares had die zelf een kindje met autisme had.

Had hij voordien dan wel de juiste begeleiding gekregen, vroegen we ons af?

Juiste begeleiding

Ondertussen werd onze jongste zoon geboren en ook hij kreeg in het UZGent de diagnose ASS. We hebben alles op alles moeten zetten om in het CLB gehoor te krijgen om hem naar het buitengewoon onderwijs te zenden. Hij is enorm impulsief, kent geen gevaar en zou in het gewoon onderwijs verloren lopen. Maar het CLB trok een diagnose van een kinderpsychiater in twijfel, en verklaarde met veel vertoon en met een ‘leger’ aan psychiaters onze zoon in één uur tijd plots wél geschikt voor het gewoon onderwijs.

Gelukkig is hij uiteindelijk toch naar dezelfde school als mijn dochter mogen gaan. En dat was een hele opluchting. Want mijn dochter is in er in die school merkbaar op vooruitgegaan. Kinderen worden er perfect opgevangen in kleine groepjes. En uitstapjes worden weken op voorhand al voorbereid. Daardoor hebben onze kinderen nu veel minder problemen heeft met angsten.

Ondertussen is onze oudste zoon mee verhuisd naar een (“gewone”) school niet ver van de buitengewone school van onze andere twee kinderen. In het begin ging hij er graag, maar na een tijdje merkten we opnieuw op dat hij overspannen en prikkelbaar thuis kwam. De GON (Geïntegreerd Onderwijs)-begeleiding beloofde allerlei maatregelen, maar er kwam niet veel van in huis.

 

Oorlog tegen het systeem

Het CLB wil onze zoon niet naar een buitengewone school te laten gaan. Ondertussen is hij al een paar keer ziek gevallen door overbelasting en door de overprikkeling op school. Thuis kun je er niet veel meer mee doen. Doordat hij niet naar het buitengewoon onderwijs gaat, moeten we nu elke woensdagnamiddag met hem naar het revalidatiecentrum. Dit betekent geen enkele uitstap meer met het gezin op woensdagnamiddag. Ook donderdagavond moeten we trouwens naar de revalidatie…

Wij hebben de indruk dat onze zoon meer opsteekt van de revalidatie dan op sommige dagen op school. Daar loopt hij tijdens de middagpauze van anderhalf totaal verloren. Hij heeft er ook moeite met vrienden maken. Hij zou mee willen voetballen maar dat lukt niet. Ergens vroeger in dit verhaal ben ik al veranderd van nachtwerk naar weekendwerk omdat het voor mijzelf allemaal te belastend werd.

Onze kinderen mogen niet mee met de schoolbus naar het buitengewoon onderwijs. We wonen immers maar op 0,7 km van school. En om toch mee te mogen moet je minimum drie kinderen in het buitengewoon onderwijs hebben…

Wij voeren nu al jaren oorlog tegen het systeem om onderwijs op maat voor onze kinderen te krijgen, terwijl het eigenlijk een basisrecht is. En intussen zien we dat onze oudste zoon verder schade oploopt omdat hij regelmatig ‘in het rood’ moet gaan om simpelweg mee te kunnen. En dat omdat het ‘te moeilijk is om hem buitengewoon onderwijs te laten volgen.’ We houden ons hart vast als hij naar straks naar het gewoon middelbaar onderwijs moet gaan…

Op vraag van de betrokkene, maken we de identiteit van de betrokken familie niet bekend. Deze reactie kwam binnen na een ‘De Minuut’ over het M-decreet bij Hautekiet.

Bronnen

https://radio1.be/noodkreet-onze-autistische-kinderen-hebben-recht-op-buitengewoon-onderwijs